Natura pełna jest cudów, które powstrzymują procesy starzenia, energetyzują i odchudzają. Takim cudem są zielone herbaty, aż szkoda nie wykorzystać ich w odchudzaniu.
Znajdziemy ją w wielu środkach odchudzających, nawet takie, które bazują na zupełnie innych składnikach są często wzbogacane o zieloną herbatę, którą coraz bardziej doceniamy nie tylko ze względu na pewne właściwości odchudzające, ale przede wszystkim za bardzo korzystny wpływ na nasze zdrowie.
Popularność oraz obecność w środkach na odchudzanie są niewątpliwie jedną z przyczyn, które skłaniają nas do sięgnięcia po zieloną herbatę, ale czy wiemy dlaczego warto po nią sięgać i czym różni się herbata zielona od innych herbat?
Herbata zielona jest herbatą, której nie poddaje się fermentacji. Może pochodzić z tych samych drzew herbacianych. Inne herbaty poddaje się fermentacji, suszeniu, leżakowaniu (nieraz długimi latami), tymczasem herbatę zieloną suszy się natychmiast po zerwaniu. Dzięki temu ma ona znacznie delikatniejszy smak niż inne rodzaje herbat.

Jakie składniki zawiera zielona herbata?

Ceniona jest za swoje ‘odmładzające’ działanie, które polega na powstrzymaniu destrukcyjnego wpływu wolnych rodników, które najbardziej postarzają nasz organizm. W naparze z zielonej herbaty znajdziemy związki takie jak garbniki (obecne we wszystkich herbatach), teofinę, lecytynę, witaminy z grupy B (B1, B2, B5), oraz witaminę K i PP, olejki eteryczne i minerały takie jak wapń, magnez, sód, miedź, żelazo czy wreszcie fluor, który ochrania nasze zęby. Zielona herbata jest bogata w polifenole, które wykazują bardzo szerokie spektrum działania – pro-zdrowotnego i stabilizującego procesy zachodzące w naszych organizmach.

Zieloną herbatę warto pić, dlatego że:

• przeciwdziała procesom starzenia bardzo aktywnie zwalczając wolne rodniki niszczące organizm na poziomie komórkowym,

• pozytywnie stymuluje krążenie i reguluje ciśnienie naszej krwi, jest zalecana w profilaktyce chorób naczyń krwionośnych i serca,

• reguluje gospodarkę cholesterolową, zwiera katechinę, która obniża poziom złego cholesterolu, a zwiększa poziom cholesterolu dobrego,

• ma właściwości antykoagulacyjne to znaczy, że zapobiega powstawaniu skrzeplin we krwi, chroni przed zawałem i udarami,

• działa oczyszczająco i moczopędnie, stymuluje też pracę wątroby, zapobiegając w ten sposób powstawaniu kamieni w wątrobie, nerkach i generalnie w drogach moczowych,

• w zależności od sposobu parzenia działa albo pobudzająco, albo odpręża, jest więc napojem niezwykle uniwersalnym,

• zawiera taniny, które mają działanie przeciwbakteryjne, sprawdza się doskonale w leczeniu stanów zapalnych, w tym tych najbardziej uciążliwych pojawiających się w przewodzie pokarmowym i w jamie ustnej,

• stymuluje wydzielanie żółci i poprawia pracę wątroby, usprawnia trawienie i procesy oczyszczania organizmu z toksyn, dzięki temu wykazuje pewne działanie odchudzające (problemy z nadwagą są często skutkiem zaburzeń procesów trawiennych),

• zielona herbata ma też działanie antymutagenne (przeciwnowotworowe), wskazywałby na to niski odsetek zachorowań na choroby nowotworowe (m.in. na raka prostaty i płuc) wśród Azjatów, którzy na co dzień wypijają spore ilości zielonej herbaty.

Dla pobudzenia i dla relaksu

Właściwości pobudzające lub relaksacyjne zależą od czasu parzenia herbaty. Jeśli zależy nam na pobudzeniu herbatę powinniśmy parzyć przez dwie do trzech minut, jeśli zależy nam na efekcie odwrotnym czas parzenia wydłużamy do 4-8 minut.
Herbatę zalewamy wodą o temperaturze od 60 do 85 stopni, w żadnym wypadku nie należy zalewać jej wrzątkiem.
Z jednej porcji herbaty możemy zrobić kilka naparów, co ciekawe w Azji pierwszy napar zazwyczaj jest wylewany, za pełnowartościowy uznaje się napój z drugiego i trzeciego naparu. W zależności od tego kiedy i jak herbatę parzymy wydzielają się z niej różne związki. Warto ten potencjał wykorzystać.

Dla kogo zielona herbata?

Teoretycznie zielona herbata jest napojem dla każdego, aczkolwiek fachowcy podkreślają, że wypijanie dużych jej ilości w przypadku osób starszych i chorych nie jest wskazane. Podobnie żadnych herbat nie powinno podawać się dzieciom do dziesiątego roku życia, a później też należy pamiętać o umiejętnym dawkowaniu. Ze względu na zawartość fluoru warto jednak wykorzystać ją w profilaktyce chorób zębów, również u dzieci i osób młodych.
Poza tym herbatę mogą pić wszyscy, aczkolwiek w rozsądnych ilościach czyli mniej więcej kilka (5-6) filiżanek.

Napar czy tabletki?

Tutaj sprawa nieco się komplikuje, ponieważ tak naprawdę nie o końca znamy skutków wynikających z nadmiernego spożywania zielonej herbaty, poza tym nie możemy z pełną ufnością podchodzić do wszystkich suplementów zawierających herbaciane wyciągi.

To, czy herbata zachowa czy też nie swoje właściwości odżywcze (odchudzające, zdrowotne, odmładzające i energetyzujące) zależy w ogromnej wierze od sposobu jej przygotowania, skoro tak ważny jest też sposób pozyskiwania wyciągów z zielonej herbaty i metoda wkomponowywania je w poszczególne suplementy.

Jeśli chodzi o możliwość przedawkowania – jak w każdym przypadku i taka możliwość istnieje, choć skutki przedawkowania zielonej herbaty nie są znane. Nawet Azjaci, którzy wypijają ogromne ilości tej herbaty ograniczają się zazwyczaj do kilku – kilkunastu filiżanek, tymczasem w niektórych preparatach stężenie wyciągu z herbaty odpowiada zawartości kilkuset (a może i kilku tysięcy) filiżanek naparu, patrząc przez pryzmat zdrowego rozsądku – nie wydaje się to najlepszym pomysłem.
Niemniej jednak dobre suplementy z herbatą wykorzystać warto szczególnie wtedy, gdy smak lub zapach naparu nie odpowiadają nam na tyle, byśmy byli w stanie przełamać się i przekonać do regularnego picia herbaty.

Jeśli suplementy, to?

Jeśli suplementy, to najprawdopodobniej sięgamy po nie w celu wzmocnienia efektów diety i ćwiczeń, czyli – w związku z odchudzaniem. W takiej sytuacji proponuję połączenie działania herbaty z innymi środkami wspomagającymi odchudzanie i sięgnięcie na przykład po Hoodię Gordonii Plus, albo Acai Berry Select, ewentualnie profesjonalne preparaty Muscletech (nie tylko dla sportowców).
6,1

Najbezpieczniejsze są diety, które dopuszczają spożywanie zróżnicowanych pokarmów, redukują ilość spożywanych kalorii i sprawiają, że metabolizm utrzymuje się na podwyższonym poziomie. Czy takie diety istnieją?

Tak, ale w połączeniu z aktywnością fizyczną. Problemem jest to, że większość z nas aktywność traktuje jako przykrą konieczność. Niechęć też można pokonać, choć i w tym przypadku nie obejdzie się bez pracy.

Jest takie znane powiedzenie „bez pracy nie ma kołaczy” podobnie bez pracy i zaangażowania odchudzanie nie istnieje, w każdym razie nie jest odchudzaniem bezpiecznym. Wszyscy trenerzy i dietetycy zalecają odchudzanie z ukierunkowaniem na utrzymanie lub podniesienie tempa przemian metabolicznych, a w tym aktywność fizyczna jest niezbędna, bo powoduje przyspieszenie pracy naszych wewnętrznych metabolicznych ‘piecyków’ czyli mięśni.

Bezpieczne odchudzanie powinniśmy opierać na takich dietach i tak dozowanym wysiłku, by zapewnić organizmowi maksimum mocy do spalania pokładów tłuszczyku zgromadzonego pod naszą skórą. Nie zapewni tego żadna typowa dieta, ani głodowa dieta 1000 kcal, ani wyniszczająca dieta kopenhaska, ani nawet prawdziwe hity dietetyczne czyli diety Ducana czy Atkinsa. Wszystkie te diety nie mają nic wspólnego z odżywianiem ukierunkowanym na zapewnienie prawidłowego przebiegu procesów fizjologicznych. Nasz organizm potrzebuje bowiem i kalorii i różnych składników odżywczych. Gdy czegoś mu brakuje czuje się zagrożony i włącza mechanizmy obronne, które co prawda mogą doprowadzić do zrzucenia pewnej ilości kilogramów, ale niekoniecznie muszą to być kilogramy pochodzące z tkanki tłuszczowej, część z nich jest efektem spalenia mięśni, a część to efekt odwodnienia organizmu. Nie muszę chyba dodawać, że żadne z tych zjawisk nie jest zjawiskiem zdrowym, ani pożądanym.

Kalorie to podstawa

Organizm potrzebuje kalorii, dzięki nim żyjemy. Same podstawowe procesy życiowe spalają pewne ilości kalorii dostarczanych w posiłkach. Każda dodatkowa aktywność zwiększa zapotrzebowanie organizmu na kalorie i inne składniki odżywcze. Dzięki kaloriom organizm funkcjonuje sprawnie i wydajnie, a gdy nagle ograniczymy ich ilość ciało poczuje się zagrożone. W stanach zagrożenia normalnym jest zjawisko oszczędzania wszystkiego, co tylko można zaoszczędzić. Skoro tak, organizm zacznie też oszczędzać energię dostarczaną w posiłkach, pierwszym krokiem jest w tym momencie spowolnienie metabolizmu na tyle, by nie było potrzeby sięgania do rezerw energetycznych zgromadzonych w tkance tłuszczowej. Dopiero z chwilą gdy już się nie da jeszcze bardziej obniżyć tempa przemiany materii organizm decyduje się na spalenie zapasów energii zgromadzonych w tkankach, sięga po tłuszcze, ale skoro są one zapasem ‘na czarną godzinę’ je również oszczędza pozbywając się głównie mięśni, które uzna za zbędne.
Bezpieczna dieta odchudzająca jest więc taką dietą, w której wprowadzamy jedynie niewielki deficyt kaloryczny i dbamy o to, by zachować mięśnie. W celu osiągnięcia szybszych efektów warto taką dietę uzupełnić o … wysiłek fizyczny. Wszelkiego rodzaju ćwiczenia wzmacniają mięśnie, powodują wydzielanie hormonów szczęścia i enzymów odpowiedzialnych za metabolizm. To ćwiczenia najszybciej go przyspieszą i ćwiczenia najszybciej zredukują podskórny tłuszczyk.

Dieta zróżnicowana

W bezpiecznej diecie odchudzającej nie może zabraknąć żadnego makro- czy mikroskładnika. Musimy dostarczyć organizmowi odpowiednich ilości białek, tłuszczy i węglowodanów. W celu zoptymalizowania efektów odchudzania warto wprowadzić pewne zróżnicowanie poszczególnych pokarmów. Rano najlepiej jest zjadać pokarmy wysokowęglowodanowe i z dużą ilością błonnika, w czasie obiadu możemy zjadać tłuszcze, białka i węglowodany (w mniejszej ilości, ale z dużą zawartością węglowodanów nieprzyswajalnych), kolacje mogą (i powinny być) lekkie, ale wysokobiałkowe, bo białka przyspieszają metabolizm – jego szybsze tempo utrzyma się również w nocy (jest więc prawdą to, że śpiąc również w pewnym stopniu chudniemy).

Ćwiczenia na diecie

Nawet jeśli wprowadzimy minimalny deficyt kaloryczny dieta plus ćwiczenia zrobią swoje i schudniemy. Może nie będzie to zawrotne tempo, ale na pewno tempo bezpieczne.
Najlepiej jest ćwiczyć rano – wtedy można zjeść prawdziwie królewskie śniadanie, a podwyższony poziom metabolizmu utrzyma się i tak przez większość dnia. Druga opcja to ćwiczenia przed kolacją – do kolacji można wtedy wypić nawet lampkę czerwonego wina (powinno być czerwone, bo zawiera odmładzający resweratrol) – zjadaną na trzy godziny przed snem.
Warto ćwiczyć jak najwięcej, a minimum trzy razy w tygodniu. Pozostałe dni można potraktować jako regeneracyjną przerwę.

Schudnąć szybciej, czyli suplementy

Suplementacja jest nieco problematyczna – jedni z nas przeceniają wpływ suplementów na nasz organizm, inni negują ich działanie. Jakkolwiek odchudzanie bez suplementów jest możliwe to ich odrobina nikomu nie zaszkodzi. Pamiętajmy przy tym by traktować je jako środki wspomagające a nie zastępujące odchudzanie. Suplementy przyjmowane rozsądnie, w oparciu o znajomość podstawowych zasad suplementacji nikomu nie zaszkodziły i nie zaszkodzą. Warto więc sięgnąć po supresanty łaknienia, jeśli mamy problem z opanowaniem nadmiernego apetytu i po spalacze tłuszczu usprawniające spalanie tkanki tłuszczowej w czasie ćwiczeń.

Indywidualny plan odchudzania

Najlepszym rozwiązaniem jest opracowanie indywidualnego planu odchudzania czy też diety metabolicznej. Możemy to zrobić dwojako: skorzystać z pomocy fachowca (trenera lub dietetyka), albo przyswajając trochę wiedzy i obserwując reakcje własnego organizmu na poszczególne ćwiczenia czy dietę samodzielnie opracować plan dla siebie. Jak? Kilka przydatnych wskazówek zawarto tutaj : Plan odchudzania wg Stevena Brickmana.
5,7

W miejsce iksa wstaw nazwę dowolnej niskokalorycznej diety. Jeżeli jesteś na takiej diecie zapewne nie raz waga stanęła w miejscu i nie chciała drgnąć nawet wtedy, gdy jeszcze bardziej ograniczyłaś liczbę spożywanych kalorii. Wiesz co jest tego powodem? Spowolniony metabolizm. A wiesz co spalasz kiedy „chudniesz”? Mięśnie.

Co skłania do wyboru takiego „modelu odchudzania”?

Chęć pójścia na łatwiznę? Trochę tak, ale też nieświadomość tego, że niskokaloryczne lub jednoproduktowe (monotemaczne) diety odchudzające bardziej szkodzą niż pomagają w odchudzaniu. Współczesny świat nie sprzyja budowaniu świadomości dietetycznej od podstaw. Wystarczy sięgnąć po pierwszą z brzegu publikację przeznaczoną dla kobiet. Co w niej znajdziesz? Reklamy środków i sposobów gwarantujących szybką stratę wagi. Skoro wszyscy wokół (a przynajmniej większość mediów) przekonują cię, że można w ten sposób schudnąć dlaczego miałabyś w końcu w to nie uwierzyć? Każdy głos rozsądku i tak zniknie w tłumie tekstów, które twierdzą, że schudnąć można, i to jak, nawet kilkanaście czy kilkadziesiąt kilogramów w ciągu kilku tygodni, a nawet miesiąca. Karmiąc się nadzieją, że faktycznie można bezboleśnie stracić tyle kilogramów sięgasz po cudowne środki i stosujesz rygorystyczne diety, i jak kończy się takie odchudzanie? Wycieńczeniem organizmu i efektem jo-jo. Pół biedy jeśli nie schudniesz wcale, bo to oznacza, że w organizmie nie zaszły żadne niepokojące zmiany i w każdej chwili możesz na spokojnie rozpocząć odchudzanie oparte na bezpieczeństwie, dbałości o zdrowie, na fizjologii, biochemii i zdrowym rozsądku.

Głodówka a odchudzanie

Niskokaloryczne diety są w rzeczywistości dietami głodowymi to znaczy takimi, które nie tylko nie dostarczają organizmowi ilości kalorii niezbędnej do prawidłowego funkcjonowania wszystkich mechanizmów (również metabolizmu), ale też ogałacają go z budulca i substancji wchodzących w skład enzymów czy hormonów, które zarządzają wszystkimi życiowymi procesami. Głodówka a odchudzanie? Te dwa pojęcia się wykluczają. Głodówkę można potraktować jako sposób na oczyszczenie organizmu, odchudzanie jest czymś diametralnie różnym.

Jak „chudniesz” na głodowej diecie?

Celowo czasownik chudniesz umieściłam w cudzysłowie, ponieważ w odchudzaniu chodzi przede wszystkim o redukcję ilości tkanki tłuszczowej, tymczasem niskokaloryczne diety redukują inne tkanki. Na początku takiej diety tracisz głównie wodę, jednocześnie dochodzi do wzrostu poziomu stresu we krwi i spowolnienia metabolizmu, bo organizm szybko orientuje się, że brakuje mu dostaw energii.

Skoro zaczyna się kryzys energetyczny energię należy oszczędzać. Dlatego spowolnieniu ulega tempo wszystkich przemian, również przemiana materii. Co gorsza, organizm wychodzi z założenia, że może być jeszcze gorzej i przygotowuje się również na taką ewentualność. Sięga po zapasy energii nagromadzone w mięśniach – spala mięśnie, tkankę tłuszczową natomiast zachowuje w ścisłej rezerwie tworząc z niej zapasy na czarną godzinę, bo przecież może być jeszcze gorzej. W efekcie wskazówka wagi faktycznie przesuwa się w lewą stronę, ubywa ci kilogramów, ale poziom tkanki tłuszczowej spada bardzo nieznacznie. Jeśli dieta trwa i trwa w nieskończoność organizm dojdzie do takiej perfekcji w oszczędzaniu energii, że nawet głodowe racje żywieniowe zacznie oszczędzać i przetwarzać na zapasy stale sięgając po energię zgromadzoną w mięśniach.

W wyniku tych procesów struktura twojego ciała zmieni się na niekorzyść. Skóra ulegnie osłabieniu, stanie się bardziej podatna na cellulit i rozstępy, hormon stresu wywoła u ciebie stan permanentnej irytacji. W końcu mózg podejmie walkę, zacznie wytwarzać substancje, które wywołają u ciebie najbardziej pożądaną reakcję – skłonią cię do jedzenia. Wśród nich pojawi się neuropeptyd Y, który wzmaga apetyt na cukier i galanina – prowokująca do zjadania tłuszczy. Pod ich wpływem stwierdzisz, że już dłużej na diecie nie wytrzymasz i zaczniesz jeść normalnie. Jeśli myślisz, że w tym momencie wszystko wróci do normy jesteś w błędzie. Stanie się wręcz przeciwnie – nic się nie zmieni. Organizm nie zapomni o zagrożeniu, nie przyspieszy metabolizmu, nie zacznie odbudowywać mięśni, zajmie się przetwarzaniem dostarczanej energii na tłuszcze, które odłoży w postaci zapasów na później. Zaobserwujesz to jako efekt jo-jo.

Odchudzając się dbaj o mięśnie

Niewykluczone iż mimo wszystko stwierdzisz, że mięśnie nie są ci do niczego potrzebne (przynajmniej w takich ilościach) i utrata paru kilogramów z mięśni nie stanowi dla ciebie żadnego problemu, zwłaszcza że niedoskonałości swej szczupłej (po diecie) figury będziesz w stanie zamaskować ubraniem.
Owszem, zamaskujesz je, ale jak będziesz wyglądać gdy się rozbierzesz? Chude ciało pokryte warstwą tłuszczyku nie należy do najprzyjemniejszych widoków. O ileż piękniej wyglądają ładnie ukształtowane i lekko zaznaczone mięśnie!
Dbaj o nie, bo to one nadają ciału atrakcyjny wygląd, ale pamiętaj też, że są niezbędne w odchudzaniu.

W jakim sensie niezbędne?

Mianowicie w mitochondriach mięśni odbywa się podstawowa przemiana materii. Mitochondria to centra zarządzania energią, można porównać je do piecyków spalających tłuszcze. Gdy zabraknie komórek mięśniowych zabraknie tych elementów, które odpowiadają za redukcję tkanki tłuszczowej. Tym trudniej będzie ci schudnąć.
Zadbaj o te naturalne piecyki, a najlepiej zrobisz to ćwicząc i poprawiając ich kondycję.
Jedynie takie aktywne odchudzanie jest odchudzaniem, które wychodzi na zdrowie.
5,4

Zbliża się lat, a więc coraz chętniej sięgamy po diety odchudzające. Wszystko po to, by zdążyć przed urlopem. Niektóre diety kuszą opisami – schudnij dziesięć kilogramów w dwa tygodnie! Czy rzeczywiście takie „cuda” są możliwe? Czy taki sposób pozbywania się nadmiaru tłuszczyku jest całkowicie bezpieczny i nie kończy się efektem jo-jo?

Krótki przegląd diet odchudzających

Zanim jednak uzyskamy odpowiedź na pytanie, czy istnieją diety odchudzające o cudownych właściwościach, warto zrobić krótki ich przegląd. Każdy, kto choć raz w życiu próbował się odchudzać doskonale zdaje sobie sprawę z tego, że diet odchudzających mamy mnóstwo.

Jedną z najbardziej popularnych diet odchudzających jest dieta 1000 kcal. Jej główną zasadą jest spożywanie posiłków o zmniejszonej kaloryczności. Wraz z posiłkami należy dostarczyć organizmowi wszystkich potrzebnych składników odżywczych, witamin oraz minerałów. Posiłki muszą być tak skomponowane, by ich wartość energetyczna nie przekraczała 1000 kcal. Niezwykle ważne jest ponadto wypijanie odpowiedniej ilości płynów. Najlepsza jest oczywiście woda mineralna niegazowana, która przyspiesza trawienie oraz zapełnia żołądek, a więc zmniejsza uczucie głodu. W ciągu dnia należy zjeść do pięciu posiłków – większa ilość, ale mniejsze porcje. Dzięki temu unikniemy napadów wilczego głodu. Warto również wiedzieć, że kuracja odchudzająca nie powinna trwać dłużej niż cztery tygodnie.

Innym sposobem na zrzucenie wagi jest dieta śródziemnomorska, która uchodzi najbardziej bezpieczną. Podstawą tej diety są owoce, warzywa, ryby, kasze, makarony, owoce morza oraz pełnoziarniste pieczywo. Do specjalnie przygotowywanych potraw można bez ograniczeń dodawać czosnek, cebulę. Mile widziana jest oliwa z  oliwek – jako dodatek do sosów oraz sałatek. By zrzucić zbędne kilogramy należy zjadać w ciągu dnia pięć posiłków, których wartość energetyczna nie przekroczy 1200 kcal. Tłuszczu możemy zjeść maksymalnie zjeść 40 gramów.

Nie tylko kobiety, ale również i mężczyźni bardzo często stosują dietę bananową. Jak sama nazwa wskazuje – odchudzanie polega na jedzeniu wyłącznie bananów. Kuracja odchudzająca powinna trwać siedem dni. W ciągu dnia należy spożywać trzy podstawowe posiłki. Rano, w południe i wieczorem należy nam się musli. Natomiast na podwieczorek można zjeść jedno jabłko. Jak przygotować musli? Będziemy potrzebować płatków owsianych, szklanki maślanki (bądź jogurt naturalny bez cukru) oraz połowę banana i łyżeczkę miodu. Należy pamiętać, żeby wypijać codzienne około 1,5 litra wody. Warto również podkreślić, że dieta bananowa to raczej taka dieta oczyszczająca, która może być potraktowana jako wstęp do właściwej kuracji odchudzającej. Stosowanie jej na dłuższą metę może być szkodliwe dla zdrowia. Bowiem wraz z taką dietą odchudzającą nie dostarczymy wszystkich składników odżywczych.

Diety-cud nie są „cudem?

Dietetycy na okrągło powtarzają, że nie istnieje żadna dieta odchudzająca, które ma cudowne właściwości. Żadna dieta nie przyniesie oczekiwanych rezultatów, gdy po zakończeniu kuracji powrócimy do dawnych nawyków. Dlatego też specjaliści, którzy zalecają swoim pacjentom stosowanie diety redukcyjnej, by pozbyć się zbędnych kilogramów. Następnym krokiem jest stosowanie diety stabilizacyjnej, która – jak sama nazwa wskazuje – ma na celu utrzymanie stałej masy ciała.

Stabilizacja, czyli w niej tkwi cud

Można więc powiedzieć, że ten „cud” tkwi w diecie stabilizacyjnej oraz naszej aktywności fizycznej. W stabilizacji chodzi o to, by stopniowo włączać do naszego nowego jadłospisu kolejne produkty spożywcze. Gdybyśmy zaczęli jeść wszystko na raz, wówczas rezultat pełnej wyrzeczeń diety odchudzającej wziąłby w łeb. Dlatego też tak bardzo ważna jest dieta stabilizacyjna.

Warto skorzystać z pomocy dietetyka. Lekarz ułoży specjalny plan odżywiania, dzięki któremu wymarzona sylwetka nie zniknie wraz z dostarczaniem organizmowi dodatkowych kalorii.

Stabilizacja masy ciała powinna trwać tyle, ile trwała sama dieta odchudzająca. Jeżeli w ciągu piętnastu tygodni zrzuciliśmy dziesięć kilogramów, wówczas dieta stabilizacyjna powinna trwać około piętnastu tygodni. Jeżeli ktoś myśli, że w jego przypadku – gdy odchudzał się sześć miesięcy – czas stabilizacji wagi powinien trwać cztery tygodnie – jest w błędzie. Z takim sposobem myślenia może sobie tylko zaszkodzić. Jak zatem powinna wyglądać właściwa stabilizacja? W ciągu pierwszych czterech tygodni diety stabilizacyjnej należy dostarczyć organizmowi 100 kcal dziennie. Wówczas kaloryczność naszego miesięcznego menu wyniesie 1500 kcal. W drugim miesiącu będzie liczyło 1600 kcal i tak dalej. Co prawda taka stabilizacja znacznie się przedłuża, ale mamy pewność, że unikniemy efektu jo-jo. Nasz organizm przystosuje przemianę materii do nowej dawki kalorii. Dzięki temu ustrój będzie ją na bieżąco zużywał, a nie gromadził i odkładał w postaci tłuszczyku.

By znacznie łatwiej było utrzymać uzyskaną masę ciała, warto nieco zwiększyć swoją aktywność fizyczną. Nic tak bowiem nie przyspiesza procesu spalania tłuszczu jak sport.

5,1 k

Marzeniem każdej kobiety jest płaski i jędrny brzuszek. niestety, nie zawsze wiemy, jak się do tego zabrać. Poznaj sposoby na płaski brzuch i zacznij działać, a tego lata zachwycisz wszystkich facetów na plaży! Uwaga: to naprawdę działa!!!

Dlaczego brzuch nie jest idealnie płaski? Różne mogą być tego przyczyny. Najprostsza to oczywiście nadwaga lub otyłość, nadmiar tkanki tłuszczowej osadza się także w okolicach talii. Tego problemu nie mają kobiety o niewielkiej liczbie zbędnych kilogramów i wysokim poziomie estrogenów – u nich tkanka tłuszczowa osadza się na piersiach i biodrach, pozostawiając ponętną talię osy. Dla odmiany wyższy poziom męskich hormonów owocuje gromadzeniem się tłuszczu na brzuchu. Może to też zależeć od typu figury – niektóre z nas mają figurę jabłka, ktora charakteryzuje się własnie wydatnym brzuchem, nawet przy szczupłych innych partiach ciała. zmiana typu figury może wskazywać na pewne zaburzenia hormonalne, lub…wiązać się z wiekiem. Kobiety w okolicy menopauzy mają znaczny problem z utrzymaniem szczupłej talii i płaskiego brzucha. Problematyczne może być też wrócenie do dawnej figury po urodzeniu dziecka. Warto też zweryfikować, czy wystający  brzuch jest efektem nadwagi, czy też złego trawienia. Jak to rozpoznać? Jesli obwód brzucha powiększa się pod koniec dnia lub po zjedzeniu określonych potraw, problemem są wzdęcia. Z tym tez można walczyć, nie trzeba się wówczas odchudzać.

Dieta na płaski brzuch

Jeśli problemem jest nadwaga, nalezy zastosować jedną ze skutecznych diet odchudzających, na przykład dietę proteinową lub dietę grejpfrutową. W przeciwnym wypadku wystarczy wyeliminować produkty, ktore mogą mieć wpływ na wzdęcia. Należy w pierwszej kolejności zrezygnować z napojów gazowanych, oraz wody mineralnej o wysokiej zawartości sodu. Z diety powinna też zniknąć sól, która zatrzymuje wodę w organizmie i wywołuje opuchnięcia. Należy też unikać przetworzonej żywności, bo jedzenie z konserwantami często wywołuje wzdęcia. Zamiast tego należy dbać o to, by w jadłospisie codziennie pojawiały sie produkty bogate w błonnik. Błonnik znajduje się w kaszy, pełnoziarnistym pieczywie i warzywach. Cennym źródłem błonnika są otręby, które warto codziennie zjadać z jogurtem naturalnym. Błonnik oczyszcza organizm i reguluje procesy trawienia, ogranicza też wchłanianie tłuszczu, przez co ułatwia odchudzanie.

Ćwiczenia na płaski brzuch

Płaski brzuch to brzuch umięśniony. niestety, kobietom wyrobienie mięśni brzucha zajmuje nieco więcej czasu niż mężczyznom. Nie jest to jednak niemożliwe! Wazne, by stosować skuteczne ćwiczenia i wykonywać je prawidłowo .Błędna technika ćwiczeń obciąża kręgosłup i może doprowadzić do kontuzji! Wazne, by ćwiczyć regularnie, zachowując jednodniowy odstęp między treningami, by mięśnie mogły zregenerować się po wysiłku. Pamiętaj tez, żeby ćwiczenia mięśni brzucha równoważyć ćwiczeniami mięśni grzbietu – to zapewni ci harmonijny rozwój sylwetki. Powinnaś też ćwiczyć wszystkie mięśnie brzucha, zarówno dolne jak i górne oraz boczne. Świetnie sprawdzą sie brzuszki skośne, oraz tak zwane pół skłony. Po trzech miesiącach regularnych ćwiczeń możesz podjąć wyzwanie i rozpocząć plan treningowy zwany jako Szóstka Weidera, który pozwoli ci wyrobić rewelacyjnie wyglądający brzuch. Jeśli nei lubisz tego typu ćwiczeń, dobrym rozwiązaniem będzie skorzystanie z oferty klubu fitness. Najlepsze są ćwiczenia o nazwie ABT, które koncentrują się na spalaniu tkanki tłuszczowej i kształtowanie brzucha, ud i pośladków, a więc najbardziej problematycznych części kobiecego ciała. niezależni

Suplementy diety na płaski brzuch

W walce o płaski brzuch pomogą ci też suplementy diety. Jeśli twoim problemem jest nadwaga, najlepiej sięgnąć po jeden z reduktorów apetytu. W każdej sytuacji świetnie sprawdzi się błonnik w tabletkach. Godne polecenia są też suplementy diety zawierające naturalny wyciąg z acai berry. Pamiętaj jednak, że żądne tabletki na odchudzanie nie zapewnią zadowalających rezultatów, jesli nie połączysz ich stosowania z regularnymi ćwiczeniami oraz dobrze zbilansowaną dietą.

4,1k